خانم‌ها و آقایان، اساتید محترم، زبان‌آموزان گرامی، دوستان عزیز
باعث افتخار من است که امروز در جمع شما عزیزان از یکی از مهم‌ترین دستاوردهای چند سال اخیر آموزشگاه ایران دانشگاه پرده‌برداری می‌کنیم: کتابی که نه‌تنها یک منبع درسی ساده نیست، بلکه حاصل سال‌ها تجربه، تحقیق و آزمون در مسیر یادگیری مؤثر زبان دوم است.
در طول این سال‌ها، همواره این پرسش ذهن مرا مشغول کرده بود که چرا بسیاری از زبان‌آموزان با وجود تلاش زیاد، باز هم در استفاده‌ی واقعی از زبان دچار مشکل هستند؟ پاسخ این پرسش، ما را به سمت طراحی و توسعه‌ی نظریه‌ی «زبان به مثابه‌ی تجربه زیسته» هدایت کرد.
این نظریه بر اساس این باور بنا شده است که زبان را نباید همچون فرمول‌های خشک و قواعد صرف حفظ کرد؛ بلکه باید آن را در بستر زندگی، احساس، خطا، ارتباط و کشف تجربه کرد. بر همین اساس، کتاب جدید ما، فقط گرامر و لغت را آموزش نمی‌دهد، بلکه زبان‌آموز را وارد موقعیت‌هایی واقعی و معنادار می‌کند، جایی که زبان بخشی از تجربه‌ی ذهنی و احساسی او می‌شود.
هر فصل از این کتاب، یک روایت دارد؛ روایتی از یک شخصیت، یک موقعیت، یا یک تصمیم. تمرین‌ها به‌جای تکرار مکانیکی، به سمت تحلیل، انتخاب، و حتی هم‌دلی سوق داده شده‌اند. در این کتاب، زبان‌آموز نه‌تنها زبان را یاد می‌گیرد، بلکه خود را در آن بازتاب می‌دهد. این سبک آموزش، بر مبنای پژوهش‌های روز دنیا در حوزه‌ی روان‌زبان‌شناسی، یادگیری فعال و هوش هیجانی طراحی شده است.
من و همکارانم در آموزشگاه ایران دانشگاه بر این باوریم که اگر زبان‌آموز، خود را بخشی از متن احساس نکند، یادگیری پایدار نخواهد بود. و اگر زبان صرفاً ابزار تست باشد، نه ابزار ارتباط، یادگیری آن بی‌ثمر خواهد ماند. این کتاب، تلاشی است برای احیای همین ارتباط انسانی در دل زبان.
امید دارم این کتاب، پلی باشد میان آموزش علمی و تجربه‌ی انسانی. پلی که زبان‌آموز را نه‌فقط برای آزمون، بلکه برای زندگی آماده کند.
از همه‌ی همکاران، پشتیبانان، زبان‌آموزان و اساتید عزیزی که در تهیه و آزمون این کتاب نقش داشتند، صمیمانه تشکر می‌کنم. ما در ایران دانشگاه به مسیر خود برای نوآوری در آموزش زبان ادامه خواهیم داد و این تازه آغاز راه است.